Lia Sloothaak-Stolwijk

“Ik ben al sinds 1974 verpleegkundige, A-opleiding genoten in de Maria Stichting in Haarlem, daarna wat rond gekeken in Amsterdamse ziekenhuizen en uiteindelijk blijven hangen in het Andreas ziekenhuis. Hier heb ik jaren gewerkt op de interne afdeling, van gewoon verpleegkundige tot hoofdverpleegkundige.

 In 1993 ben ik begonnen aan de specialistische opleiding tot diabetesverpleegkundige. In het Andreas ziekenhuis heb ik de diabetespoli mogen opzetten, met zeer veel plezier. In 2005 ging dit ziekenhuis samen met het Lucas ziekenhuis, ik heb daar nog een jaar gewerkt en toen ben ik overgestapt naar de Firma Bosman (medische hulpmiddelen). Hier ben ik in dienst als diabetesverpleegkundige en verricht ik diverse werkzaamheden zoals lesgeven, helpen bij metercontroledagen in diverse ziekenhuizen, instructies geven bij opgenomen diabetespatiënten en twee dagen per week verzorg ik spreekuren in het DZH (Diabetes Zorg Haaglanden).

Ik ben in aanraking gekomen met het Kennisinstituut Bier via Arine de Ridder en Ellen van der Heyden (met Ellen jarenlang gewerkt in het Andreas ziekenhuis) ook via de scholingen die Pit actief organiseert voor diabetesverpleegkundigen. Ik was benieuwd wat de invloed van alcohol zou kunnen zijn in relatie tot gezondheid en met name bij diabetespatienten, vandaar mijn deelname.

Mijn meest indrukwekkende anekdote: Jaren geleden heb ik een oude man verpleegd op de interne afdeling die terminaal was, hij was onrustig, had pijn en voelde dat het einde ging naderen. Alle medicatie was inmiddels na goed overleg gestopt. Het was zaterdagavond en hij gaf aan dat hij zo’n vreselijke trek had in een biertje!

Aan een collega gevraagd wat we hier mee moesten en na rijp beraad hebben wij de dokter gebeld of hij hiermee kon instemmen. Dit vond hij goed, maar hoe kwamen wij aan een biertje? Zeker in die tijd was dit niet gebruikelijk.

Op dat tijdstip konden wij niet terecht in de centrale keuken. Maar als doorgewinterde ‘pleeg’ wist ik dat er in de kamer van de dominee een ijskast was waar weleens wat alcohol in stond. Via een aantal trucs zijn we erbij gekomen en hebben daar een heerlijk, koel biertje kunnen scoren. Het merk weet ik niet meer, ha-ha!

Na deze spannende handelingen waren wij super trots dat wij een biertje in handen hadden en vol trots gingen wij naar onze patient met het biertje…………….zijn blik zal ik nooit vergeten………….

Met veel plezier hebben wij staan kijken hoe meneer genoot van dit heerlijk, koele biertje.

In de loop van diezelfde nacht is meneer rustig overleden en wij hadden een goed gevoel dat we aan zijn laatste wens hadden kunnen voldoen.”

www.diabeteszorghaaglanden.nl